STMKM - Historia komunikacji miejskiej

Tramwaje konne

Pierwsze wagony sprowadzone były z fabryki Würzburg (Noelschen Waggonfabrik). Zakupiono ich 20 sztuk i mogły pomieścić 26 pasażerów (14 miejsc siedzących i 12 stojących). Ciągnęły je konie przeważnie rasy duńskiej z częstotliwością co 12 minut.
1 stycznia 1880 roku było ich 80, a na koniec 1896 roku już 198.

Linię pierwszą w 1881 roku przedłużono do końca ul. Potulickiej (Bellevue). Stało się to na życzenie właściciela teatrzyku ˝Bellevue˝. Wyłożył na to pieniądze i dokupił jeszcze dwa wagony.

linie konne

23 października 1886 roku uruchomiono dwie następne linie:
    - Dworzec Główny (Bollwerk Bahnhof)
            --> ul. Chmielewskiego (Cap Chéri) i
    - ul. Wyszyńskiego (Breite Str.)
            --> Nabrzeże Wieleckie (Bollwerk).

Podzielono linię Westend - Odertor na dwie części:
    - Łękno (Westend) --> Brama Portowa i
    - Brama Portowa --> Elysium
i w ten sposób połączono wszystkie linie w jedną sieć.
W 1889 roku uznano że ul. Mariacka (Kl. Dom Str.) staje się za wąska i rozdzielono linię tak, że w stronę Golęcina (Frauendorf) tramwaj jedzie ul. Mariacką, a w stronę Bramy Portowej (am Berliner Tor) jedzie nową trasą przez ul. Stromłyńską (Luisenstr.).

   Do chwili wprowadzenia elektryczności tabor wynosił:
        39 wagonów osobowych
           2 wagony holownicze
           7 wagonów towarowych
           2 solarki
   Długość torów wynosiła 34 902 m.


Tramwaj konny z roku 1893
	1879 r. Tramwaj przy Bramie Królewskiej (Am Königs Tor).
	Tramwaj wyjeżdża z ul. Staromłyńskiej (Luisenstr.) na pl. Orła Białego (Rossmarkt pl.)

   Dyrekcja, warsztaty i pomieszczenia dla koni i wagonów znajdowały się na terenie Spółki na ul. Dębogórskiej (Chaussee Str.) oraz na rogu ul. Piotra Skargi (Roon Str.) i al. Wojska Polskiego (Falkenwalder Str.) (Westend). Trzecia zajezdnia była na Grabowie (Grabow).
      Zaczynało brakować miejsca w zajezdniach i zaczęto myśleć o nowej zajezdni. Zakupiono za sumę 110 tys. marek teren na ul. Krzysztofa Kolumba 87/89 (Oberwiek) i wyspę Jaskółczą (Rahminsel) o pow. 6103 qm niedaleko Dworca Głównego. Ponieważ spadkobierca radcy Rahm nie chciał dzielić terenu, więc musiano kupić całość. Wyspę wydzierżawiono, a na terenie przy ul. Kolumba było miejsce na 90 koni, 22 wagony, magazyny na żywność i warsztaty.

       Szczecin za przykładem innych miast zaczął myśleć o tramwajach elektrycznych, zwłaszcza że tramwaj elektryczny był tańszy od konnego - był rok 1896.

SZCZECIN GALERIA HISTORYCZNA JAK TO SIĘ ZACZĘŁO TRAMWAJE ELEKTRYCZNE AUTOBUSY

Powrót do podstrony "Historia komunikacji miejskiej"
Powrót do strony głównej serwisu

Dział redaguje: Elżbieta Szczerska.