Wagon 216 należy do partii 12 nowych wozów typu N (numery 206-217), sprowadzonych do Szczecina w 1956 roku. W tym samym roku rozpoczęto już produkcję wagonów zmodyfikowanego typu 4N.
Podobnie jak większość wagonów typu N, wagon 216 został zmodernizowany poprzez m. in. skrócenie pomostów i przebudowę drzwi, w wyniku czego niewiele różnił się od wozów 4N. W drugiej połowie lat 80. należał do bardzo nielicznej grupy (3 szt.) wagonów liniowych nieprzebudowanych na jednokierunkowe. Od 1990 roku pełnił funkcje gospodarcze. Został odrestaurowany na obchody 50 lecia komunikacji miejskiej w polskim Szczecinie w 1995 roku.
Charakterystyczne cechy wagonu, różniące go od oryginalnego 4N, to kierunkowskazy czołowe, lampy hamowania i podwójne lampy pozycyjne. Przez pewien czas po odbudowie posiadał odbierak OTK-1, po sprowadzeniu do Szczecina wagonów GT6 zamieniono go na pantograf nożycowy z "helmuta". Wnętrze zostało odtworzone nie do końca zgodnie z oryginałem, na "wysoki połysk", wygląda jednak bardzo ładnie. Od remontu wagon nosił numer 1949, oryginalny przywrócono przed obchodami 120-lecia komunikacji miejskiej.