 Wagon N 167, pl. Grunwaldzki, 17.06.2001 fot. O. Skrzymowski |
N (167)
| ||||||||||||||||||||||||||
Szczecińskie wagony typu N można podzielić na dwie grupy: pierwsza z nich pochodzi z dostaw nowych wozów z lat 1955-1956 (numery 201-217), druga to wagony przysłane w latach 1966-1968 z Warszawy (numery 101-129 i 152-178). Protoplastą typu N był wagon KSW (Kriegsstraßebahnwagen), zaprojektowany w Niemczech na warunki wojenne, z bardzo szerokimi drzwiami i pomostami, ułatwiającymi ewakuację w razie nalotu. Produkcja wagonów doczepnych ND w Polsce rozpoczęła się w 1948 roku, silnikowych N - rok później.
Wagon 167 zalicza się do podtypu N3, najnowszego i wyprodukowanego w największej ilości. Prawdopodobnie jeszcze w Warszawie został przebudowany na jednokierunkowy i jednostronny. Od stanu pierwotnego różni się także zmniejszeniem liczby siedzeń (pojedyncze ławki zamiast podwójnych), zainstalowaniem hamulców szynowych, kierunkowskazów przednich i tylnych, lamp hamowania i podwójnych lamp pozycyjnych tylnych. Do czerwca 2001 posiadał także odbierak prądu typu OTK-1; następnie zamontowano w nim pantograf nożycowy pochodzący z wagonu GT6 (513), zbliżony wyglądem do oryginalnego.
 |
| Wagon N 167 jeszcze z pantografem OTK-1, al. Wojska Polskiego, 22.11.1999 fot. O. Skrzymowski |
W 1975 roku wagon został przeznaczony na cele gospodarcze i przystosowany do pomiarów sieci trakcyjnej. Otrzymał wtedy numer LVIII. W 1999 roku był to jedyny wagon o zachowanych cechach typu N i bez większych zmian konstrucyjnych (pozostałe są przebudowane na pługi i mają skrócone przednie pomosty). Nie był już eksploatowany jako techniczny, stał porzucony na pozbawionym sieci torze obiegowym centralnych warsztatów. Wagonem zainteresowało się STMKM; został przeholowany do zajezdni Pogodno. Wstępne prace prowadziliśmy samodzielnie, potem remontem zajęły się warsztaty centralne. 7 września 1999 odnowiony wagon przejechał do zajezdni Pogodno, a kilka dni później zaprezentował się na obchodach 120 lecia komunikacji miejskiej.